Менђ аяз кљннђрдђ дђ, књккђ ашкан кыя-тау башларында кар бураннары уйнаткан, искиткеч мђџабђт Памир таулары.
Менђ, ђнђ шул сокландыргыч тылсымлы тауларныћ тирђн тљпкеллђреннђн ташып чыккан чишмђлђрнећ саф суларын њзенђ ияртеп, ургылып аккан Пђнќе елгасы. Ул, бер њк вакытта, СССР џђм Ђфганстан дђњлђтлђренећ чиклђрен билгелђњче символ хезмђтен дђ њти. Эреле-ваклы шул тау-кыялар итђгенђ сыенып, Пђнќе елгасы њзђнлеклђрендђ яшђгђн кешелђр янђшђсендђ чик сакчыларыныћ заставалары да урнашкан.
Поэмада дићгез тигезлегеннђн биш мећ ике йљз метр биеклектђге «Баш гљмбђз» заставасында хезмђт иткђн хђрбилђрнећ тормыш-кљнкњрешлђре сурђтлђнђ. 30-40 џђм аннан да югарырак температура булганда да, чик сакчылары унар сђгать буе сакта торып, ил халкыныћ иминлеген књз карасыдай итеп саклый. Тарлавыклар арасыннан улап-давыллап, кар љермђлђре уйнатып «Ђфган ќиле» искђндђ дђ, љстђге кайры туннары пиджаксыман юкарып калгандай булып, котырынган ќил њзђк бђгырьлђренђ њтеп айкаса да, алар њзлђренећ хђрби антларына тугры кала.
Хђер, застава тормышыныћ бљтен кырыс чынбарлыгын укучы њзе дђ тояр дип белик.